10 فیلم برتر آکیرا کوروساوا که باید تماشا کنید

آکیرا کوروساوا یکی از بزرگ ترین هنرمندان سینما است. این کارگردان بزرگ سینما تا کنون فیلم های موفق و بزرگی را تولید نموده است که بسیار نوآور بوده اند، همانند فیلم تجربی “رویاها” (Dreams). او بدون شک در این عرصه یک مربی است. در اینجا می خواهیم برترین آثار او را معرفی کنیم. با پروشات همراه باشید.


10. ریش قرمز – Red Beard – 1965

بخشی از موفقیت این فیلم مدیون توشیرو میفون است. او به عنوان یک بازیگر قدرتمند که از عهده نقش های مختلف برمی آید، بازیگر مورد علاقه نویسندگان است. معمولا فیلم های بزرگ با وجود ستارگان بزرگ می درخشند، اما در این فیلم کوروساوا به میفون فضای کافی می دهد تا بازی تاثیرگذاری داشته باشد. گرچه این فیلم آخرین همکاری این دو پس از بحث بر سر صحنه بود، اما با این حال بهترین همکاری مشترک محسوب می شود.


9. بدها راحت می خوابند – The Bad Sleep Well – 1960

فیلمی مشابه “هفت سامورایی” (Seven Samurai)، یک اثر حماسی جنایی با اجرای درخشان بازیگران، که از سایر فیلم های کوروساوا فضای سیاه تر و تاریک تری داشته و اوج این مضمون در فیلم “آشوب” (Ran) در سال 1985 دیده می شود. کارگردانی موفق، نویسندگی پیچیده و ویرایش مناسب، از جمله دلایل زیبایی این اثر است. یک اثر کلاسیک سال های 60 که از لحاظ مضمون و شخصیت پردازی از عصر خود جلوتر بود.


8. ایکیرو – Ikiru – 1952

داستان زیبای زندگی و رابطه آن با مرگ، درباره مردی که به سرطان دچار شده و در انتهای زندگی فلاکت بار خود می خواهد معنای زندگی را دریابد. کوروسوا با کمک رئالیسم احساسی فضای غمبار این فیلم را به وجود اورده است. با وجود این فیلم های اینچنینی که برای یافتن معنای زندگی از عقاید و باورهای مختلف الهام گرفته می شود، قهرمان فیلم کوروساوا باید خودش به تنهایی به معنای زندگی دست یابد. او این معانی را به زیبایی و در اوج سکوت و آرامش در اختیار مخاطب قرار می دهد. “ایکیرو” به اندازه “توت فرنگی های وحشی” (Wild Strawberries)، “اواخر بهار” (Late Spring) و ” زندگی و مرگ کلنل بلیمپ ” (The Life & Death of Col. Blimp) قدرتمند نیست، اما یکی از انسانی ترین و تاثیرگذارترین آثار او به شمار می رود.


7. دژ پنهان – The Hidden Fortress – 1958

یکی از اولین فیلم های کوروساوا که برای بسیاری از فیلم ها تاثیرگذار بود و حتی فیلم “جنگ ستارگان” (Star Wars: A New Hope) جرج لوکاس بازسازی این اثر محسوب می شود. اما فیلم جرج لوکاس باوجود ژانر علمی تخیلی و جلوه های ویژه نتوانست با اثر درخشان کوروساوا و کارگردانی موفق او رقابت کند. یک فیلم زیبا با حضور توشیرو میفون درباره سامورایی های دربند و تلاش آن ها برای آزادی. این فیلم به بازیگران اجازه می دهد تا از شرایطی که در آن گیر افتاده اند بیشتر درخشیده و اثری را پدید آورند که لوکاس از عهده تکرار آن برنیامد.


6. آشوب – Ran – 1985

80 دقیقه ابتدایی این فیلم شاهکار است. زیرا خیانت و پارانویا را آنقدر خوب نشان داد که هم با متن منبع شکسپیر مطابق بود و هم توانست عصر فئودال ژاپن را به تصویر بکشد. نویسندگی موفق و کارگردانی درخشان این فیلم را به یکی از موفق ترین ها تبدیل نموده است. آهنگسازی تورو تاکه‌ میتسو بر زیبایی داستان افزوده و سربازان بی نامی را نشان می دهد که باید امیال یک مرد خودخواه را برآورده کنند. طمع و ذات خودخواه او باعث نابودی زندگی افراد بسیاری می شود. بنابراین فیلم توانسته به خوبی پیام خود را بازگو کند و چیزی از قلم نیفتد. اجرای زیبای میکو هارادا در نقش بانو کائده نیز زیبایی این اثر را دوچندان نمود. “آشوب” با نشان دادن این فیلم با نقطه اوج زیبا یکی از برترین آثار کوروساوا بوده است.


5. سریر خون – Throne of Blood – 1957

کوروساوا این فیلم را با توجه به نمایشنامه “مکبث” از شکسپیر ساخته است. تصاویر استفاده شده توسط کارگردان در کنار فضای گوتیک و عناصر ماورایی آن این اثر را به یک اثر زیبا تبدیل کرده است. علاوه بر این ، توشیرو میفون در نقش مکبث (که در اینجا لرد واشیزاکو نام دارد) توانسته جنون و عناصر احساسی را حتی از نمایشنامه هم بهتر نشان دهد. سریر خون یک فیلم تاثیرگذار، رازآلود و مهیج اقتباسی از شکسپیر است.


4. یوجیمبو – Yojimbo – 1961

یک شاهکار که سرجیو لئونه، کارگردان ایتالیایی، نسخه بازسازی آن را با نام “یک مشت دلار” (A Fistful of Dollars) تولید نمود که توانست ژانر وسترن اسپاگتی را تا دهه 70 زنده نگه دارد. با این حال حتی پس از سال ها بازهم سایه این فیلم کوروساوا بر این ژانر دیده می شود. استفاده از زوایای عریض و تمرکز بر شخصیت اصلی از جمله نقاط قوت این اثر است که حاصل همکاری بلندمدت او با توشیرو میفون می باشد زیرا او در این فیلم در نقش سانجورو یکی از جذاب ترین و هوشمندانه ترین اجراهای خود را ارائه داد. داستان این فیلم درباره دو گروه مجرمانه است که می خواهند به یک شهر فقیر حمله کنند. این فیلم یکی از بهترین فیلم های اکشن محسوب می شود.


3. راشومون – Rashomon – 1950

این فیلم یکی از فیلم هایی است که برای درک سینما باید تماشا شود. هر صحنه حاوی عناصر انتزاعی است، آفتاب نهفته در لا به لای شاخ و برگ ها، جنگل پر سایع، چهره های پراکنده در باران و صحنه های مبارزه با شمشیر. این فیلم در قالب روایت یک داستان مجرمانه  که توسط شخصیت های مختلف بیان می شود، حاوی یک پیام رازآلود است. گویی نگاه بدبینانه کوروساوا نسبت به انسانیت که در سال های بعد نمایان شد، از این فیلم آغاز شده است: زیرا اگر سینما بخواهد حقیقتی را نشان دهد، در آن صورت تنها حقیقتی که در اینجا کشف شده، این است که چنین چیزی وجود ندارد. حقیقت در دستان افرادی که می خواستند آن را پنهان کنند، گم شده است.


2. هفت سامورایی – Seven Samurai – 1954

یکی از بهترین آثار کوروساوا که تاثیر آن تا سال ها بعد بر سینما اکشن آمریکا دیده می شد. برعکس فیلم های هالیوودی که منتظریم شخصیت هایی خاصی تاکید شده و یا کشته شوند، در این فیلم 200 دقیقه ای تمام بازیگران به یک اندازه می درخشند. به جای آن با تمام شخصیت های اصلی احساس راحتی داشته و پایان آن هم این اثر کلاسیک را به یک اثر ماندگار تبدیل می کند. اگر این فیلم را بهترین اثر او ندانیم، با این حال باید مورد تحسین قرار بگیرد.


1. بهشت و جهنم – High and Low – 1963

آکیرا کوروساوا مردی است که به دلیل نوشتار پیچیده، شخصیت سازی برجسته و کارگردانی درخشان، که برای برانگیختن احساسات از موسیقی و حرکت استفاده می کند، شهرت دارد. او در این فیلم محصول سال 1963 به اوج خود رسیده و خود را به عنوان یک هنرمند اثبات می کند. سبک و تسلط هر صحنه نشان دهنده اعتماد به نفس و کنترلی است که تنها کارگردان های بزرگ از پس آن برمی آیند. این فیلم جذاب ترین و تاثیرگذارترین اثر اوست که پایان زیبایی دارد و حتی از “هفت سامورایی” هم درخشان تر است. زیرا قدرت و پرستیژ این فیلم از فیلم های سامورایی او بیشتر می باشد. این فیلم برجسته، بکر و کامل نباید نادیده گرفته شود.


امیدواریم از مطالعه این مقاله لذت برده باشید. منتظر شنیدن نظراتتان هستیم!

دیدگاه‌ها (1)

بستن فرم

  1. مهدی شعبانی

    مهر 26, 1398

    درود. وقتی می‌گید ایکیرو از توت‌فرنگی‌ها ضعیف‌تره باید دلیل اقامه بفرمایید. به نظرم قوی‌تره. چون تاثیر بیشتری داره و شخصیت‌هاش قابل مقایسه نیستند. سینمای آسیای شرقی همواره با اغراق در رفتار عجینه و همبن نکته نمی‌ذاره بازی‌عا رو نقد کنیم.

    پاسخ