لیست بهترین فیلم‌های ژانر کمدی سیاه که باید تماشا کنید

در میان تمام ژانرهایی که در سینما وجود دارد، ژانر کمدی سیاه در بسیاری از موارد می‌تواند تاثیرگذارتر و آموزنده‌تر باشد. در این مقاله می‌خواهیم فیلم‌های برتر ژانر کمدی سیاه را بررسی کنیم که شاید چنانکه باید و شاید موردتوجه سینما دوستان قرار نگرفته است. در بررسی و نقد این فیلم‌ها باید به تاریخ ساخت آن‌ها توجه کنید. با پروشات همراه باشید.


1. انگل – 2019 – Parasite

اختلاف طبقاتی یکی از معضلات جوامع مختلف است که همیشه موردتوجه فیلمسازان نیز قرار گرفته است. فیلم “انگل” به زیبایی و با ایجاد فضایی طنزآمیز و در عین حال تلخ، این موضوع را به تصویر کشیده است. داستان فیلم درباره خانواده فقیر و بیکاری است که پسرشان به طور اتفاقی معلم خصوصی دختر یک خانواده بسیار ثروتمند می شود. او که در فکر نجات خانواده اش از بیکاری است، به تدریج و با تهمت و دروغ همه اعضای خانواده اش را برای انجام کارهای مختلف این خانواده پولدار، به خانه آنها می آورد. اما داستان فیلم ناگهان شکل دیگری پیدا کرده و به طرز غیر قابل پیش بینی مخاطب را شوکه می کند. این فیلم جایزه نخل طلای جشنواره کن را در سال ۲۰۱۹ کسب کرد.


2. سانتای بد – Bad Santa – 2003

این فیلم به کارگردانی‌تری زوئیگاف، بیلی باب را نشان می‌دهد که به‌عنوان یک شغل موقت در یک پاساژ کار می‌کند تا بتواند از آن دزدی کند. با حمله گروهی از بچه‌ها به پاساژ اتفاقاتی رخ می‌دهد که مراسم همیشگی کریسمس کمی تغییر می‌کند.


3. موسیو وردو – Monsieur Verdoux – 1947

این فیلم به کارگردانی چارلی چاپلین بسیار سروصدا به پا کرد و باعث تبعید چاپلین به اروپا شد. در این سال‌ها به خاطر شایعات زندگی خصوصی او و عقاید کمونیستی‌اش، سال‌های سختی برای او بود. تنهایی و طردشدگی چاپلین باعث شد این فیلم سیاه را بسازد که یک مرد برای حمایت از زندگی و خانواده خودش زنان ثروتمند را به قتل می‌رساند. چاپلین در این فیلم جامعه را نقد کرده بود و نشان می‌داد که شخصیت اصلی‌اش برای فرار از واقعیات تلخ جامعه به این کار روی آورده است. اما فیلم او نه در گیشه موفق بود و نه برای منتقدین.


4. در بروژ – 2008 – In Bruges

در این فیلم، کالین فارل و برندان گلیسون در نقش دو قاتل مخفی بازی می‌کنند و رالف فاینس رئیس آن‌هاست. اتفاقات فیلم در شهر بروژ در کشور بلژیک رخ می‌دهد. “در بروژ” فیلمی است که در آن با داستانی روبرو می‌شویم که در زیر تمام شوخی‌هایش، داستان تراژیکی درباره‌ی احساس گناه، دوستی، مرام شخصی، ماهیت اخلاق، پیچیدگی قضاوت دیگران و کندو کاو در طبیعت انسان در غیرمنتظره‌ترین مکان‌ها است.


5. کودک غمگین – The Heartbreak Kid – 1972

یک پسر یهودی (Charles Grodin) باعجله با یک زن جوان (Jeannie Berlin) ازدواج کرده و زمانی که در ماه‌عسل عاشق یک زن بلوند می‌شود تصمیم می‌گیرد به ازدواجش خاتمه دهد. اجراهای این فیلم بسیار عالی بود و برلین را نامزد جایزه اسکار نمود. به‌عبارت‌دیگر، این فیلم می‌توانست به یک فاجعه تبدیل شود اما کارگردانی الین می (Elaine May) و فیلمنامه نیل سیمون، باعث تولید یک فیلم جالب، واقعی و موفق شد. بهترین صحنه فیلم صحنه ایست که گرودین در فرودگاه تازه‌عروسش را از زندگی خود بیرون می‌کند.


6. ویندیل و من – Withnail and I – 1987

یک فیلم بریتانیایی زیبا که بسیاری از بینندگان را تحت تأثیر قرار داد و دیالوگ آن موردتوجه قرار گرفت. در این فیلم از بروس رابینسون، ریچارد گرانت و پائول مک گان نقش‌آفرینی می‌کنند. آن‌ها دو دوست هستند که کل زندگی‌شان در مشروبات الکی و قرص و دارو خلاصه‌شده است. این فیلم پایانی بر فیلم‌های نامنسجم دهه شصت می‌باشد.


7. هارولد و ماد – Harold and Maude – 1971

این فیلم از هال اشبی (Hal Ashby) در آغاز چندان موردتوجه منتقدان قرار نگرفت و به‌تدریج وضعیت بهتری پیدا کرد. این فیلم داستان عاشقانه میان هارولد (Bud Cort)، یک پسر 20 ساله که دائماً به مرگ فکر می‌کند و یک زن 79 ساله (Ruth Gordon) بازمانده هولوکاست را نشان می‌دهد. منتقدان علاقه هارولد به مرگ یا رابطه نامتعارف میان آن دو را درک نمی‌کردند اما بااین‌حال می‌توان این فیلم را یک فیلم موفق و خوش‌ساخت، محسوب کرد.


8. هفت روانی – 2012 – Seven Psychopaths

داستان این فیلم درباره نویسنده‌ای به نام “مارتی” است که در حال نوشتن فیلم نامه‌ای جنایی است و در پیش بردن داستان خود به مشکل برخورده است. دوست او “بیلی” که از راه دزدین سگ‌های افراد ثروتمند و باج گرفتن از آن‌ها زندگی می‌کند، سگ یکی از قاتلین مشهور شهر را می‌دزدد و باعث می‌شود که دار و دسته قاتل‌ها در جستجوی سگ، قصد جان آن‌ها بکنند. در این میان “بیلی” سعی دارد با تعریف کردن داستان‌هایی راجع به قاتل‌هایی روانی، به “مارتی” در نوشتن فیلم نامه‌اش کمک کند اما پس از مدتی “مارتی” متوجه شباهت آن قاتل‌های روانی با دوست خود می‌شود.


9. قاتلین پیرزن – The Ladykillers – 1955

الکساندر مکندریک، کارگردان این فیلم، که این فیلم آخرین کارش بود، این فیلم را یک فیلم کمدی دانست که شرایط سال‌های پس از جنگ انگلستان و از بین رفتن ارزش‌های گذشته را موردانتقاد قرار می‌دهد. یک دسته دزد اتاق خانه یک پیرزن مهربان (Katie Johnson) را اجاره کرده و زمانی که مشغول جرائم خود هستند خود را یک گروه موسیقی قلمداد می‌کنند اما زمانی که پیرزن می‌خواهد آن‌ها را به پلیس لو دهند، تصمیم می‌گیرند او را به قتل برسانند. الک گوئینس، پتر سلرز، سیسیل پارکر، هربرت لوم و دنی گرین، نقش این دارو دسته دزد را ایفا می‌کنند که در زمان تصمیم‌گیری برای اینکه چه کسی پیرزن را به قتل برساند مشاجره می‌کنند. موضوع این فیلم در یک رؤیا به ذهن فیلم‌نامه‌نویس آن یعنی ویلیام رز رسید.


10. فارگو – Fargo – 1996

یکی از بهترین فیلم‌های دهه 90 که جایزه بهترین فیلم‌نامه را برای برادران کوئن به ارمغان آورد. فرانسس مک دورماند (Frances McDormand) برای نقش‌آفرینی به‌عنوان یک زن حامله و مأمور پلیس مینه سوتا که برخلاف ظاهر دوستانه‌اش بسیار تندوتیز است، جایزه بهترین بازیگر زن را دریافت نمود. این فیلم که حول محور یک دزدی است پر از صحنه‌های خشن و شوخی‌های سیاه است.


11. مش – MASH – 1970

این فیلم به‌عنوان یکی از فیلم‌های ضد جنگ سینما در نظر گرفته می‌شود. رابرت آلتمن (Robert Altman) کارگردان این فیلم، فیلم را در اوج جنگ ویتنام و درباره جنگ کره ساخته و مقایسه این دو کاملاً حس می‌شود. صحنه‌های جنگ و خرابی، ارتش، پرستاری که از رنج‌های اطرافش ایمن است، عمو سام و دیگر شخصیت‌های فیلم، همه و همه نشانگر طعنه زدن این فیلم به جنگ هستند. صحنه‌های شوخی و خنده در تئاتر یا زمانی که جراحان خونی شده‌اند، مکانیزم دفاعی انسان در برابر ناراحتی را نشان می‌دهند. زمانی که انسان تلاش می‌کند در یک دنیای وارونه عاقلانه زندگی کند. به‌عبارت‌دیگر، می‌خندیم که مبادا گریه کنیم.


12. در چرخه – 2009 – In the Loop

فیلم “در چرخه” طنز تلخی از روابط سیاسی بین قدرتمندان سیاسی جهان یعنی آمریکا و انگلیس است. قوانین بی منطق و بی روحی که مردم جهان را بازیچه خود کرده و جان ها و سرمایه ها را بیهوده تباه می کند.

دوربین در این فیلم از تکنیک پرنده روی دیوار (Fly on the wall) استفاده می کند که در آن دوربین تلاش می کند حالت مستند به داستان بدهد و بدون ایجاد اختلال در روند داستان، روایتی از نزدیک داشته باشد. در این تکنیک دوربین به صورت اغراق آمیزی روی سوژه‌ها زوم می‌کند یا از آنها دور می‌شود و لرزش‌هایی دارد که گویا دوربین روی دست است. شاید یکی از دلایل گزینش چنین تکنیکی نمایش واقعیت نهان در پشت طنزهای فیلم باشد.


13. قلب‌های مهربان و نیم تاج‌ها – Kind Hearts and Coronets – 1949

الک گینس در این فیلم هشت نقش را به عهده دارد و در تمام آن‌ها موفق است. دنیس پرایس هم یک قاتل زنجیره‌ای است که پس از قتل‌های مختلف به قلمرو دوک می‌رسد. رابرت هامر (Robert Hamer) کارگردان این فیلم شکاف طبقاتی و نظام اشرافیت و فقرا را به نمایش می‌گذارد: “نمایش واقعیت در لفافه قتل و خونریزی”. این فیلم یکی از بهترین فیلم‌های ساخته شده است که اجرای زیبای پرایس بر آن می‌افزاید.


14. دکتر استرنجلاو یا: چگونه یادگرفتم دست از هراس بردارم و به بمب عشق بورزم – Dr Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb – 1964

یک ژنرال روان‌پریش آمریکایی در اقدامی خودسرانه، تهاجمی هسته‌ای علیه شوروی به راه می‌اندازد و رئیس‌جمهور آمریکا به دنبال راهی برای توقف این حملات است. زمانی که مردم کوبا هنوز در اوج فعالیت‌های خود بودند، احتمالاً تنها کوبریک می‌توانست درباره یک حمله هسته‌ای به شوروی فیلم بسازد. فیلم‌نامه موفق این فیلم توسط کوبریک و تری سوترن نوشته شده و بازیگرانی چون پتر سلرز (Peter Sellers) با ایفای سه نقش، در آن شرکت داشتند. باید این فیلم را بارها و بارها تماشا کرد تا متوجه شد که کوبریک چگونه از دل یک ماجرای ترسناک یک کمدی را بیرون می‌کشد. این فیلم انتقادی از جنگ سرد با گذشت زمان کهنه نمی‌شود و حتی به شرایط امروز هم مرتبط است.


امیدواریم از مطالعه این مقاله لذت برده باشید؛ منتظر شنیدن نظراتتان هستیم!

دیدگاه‌ها (5)

بستن فرم

  1. نیکو

    آبان 16, 1398

    سلام .یه فیلم قدیمی که خیلی وقت پیش دیدم و اسمش یادم نمیاد میتونین کمکم کنین.یک خانم بود با دو تا بچه که توی خونشون زندگی میکردن و اتفاقا ی عجیبی براشون میوفتاد. آخر فیلم معلوم شد اینا خودشون روح هستن و دارن برای اونای اون خونه مشکل ایجاد میکنن. این خانم خودکشی کرده بود ۲تا بچه اش رو هم کشته بود
    کسی اسم فیلم یادشه؟ ممنون

    پاسخ

    • عباس در پاسخ به نیکو

      آبان 16, 1398

      سلام نیکو جان،
      فکر میکنم منظورت فیلم The Others محصول 2001 با بازی نیکول کیدمن باشه

      پاسخ

  2. آریو

    مهر 1, 1397

    موسیو وردو از نظر منتقدین خیلی موفق بود.راتن تومیتوزش 97% هستش . متاکریتیکم بهش نمره نداده . آی ام دی بی اونم 8 هست ( آی ام دی بی خیلی معتبر نیست چون مردم عادی بهش رای میدن)

    پاسخ

  3. mohammad

    مهر 1, 1397

    حرف از کمدی سیاه باشه بعد اسمی از The Kid یا City Lightsچارلی چاپلین نیاد اصن مگه میشه

    پاسخ

  4. حسین

    اردیبهشت 25, 1397

    به نظرم فیلم تد (ted) حتما باید تو این لیست قرار میگرفت… البته من هیچکدوم از این فیلما رو ندیدم ولی به نظرم این فیلم از این لحاظ خیلی خوب بود

    پاسخ