بهترین فیلم‌های “استیو مک کوئین” (STEVE MCQUEEN) به ترتیب که باید تماشا کنید

در ابتدا لیست بهترین فیلم‌های “استیو مک کوئین” باید بگوییم “استیو مک کوئین” کارگردان فیلم اسکاری “12 سال بردگی” (12 Years a Slave) است که البته برای کارگردانی آن جایزه کسب نکرد. اما او اولین سیاهپوستی بود که جایزه بهترین فیلم را برد. آنتولوژی Small Axe شامل پنج فیلم است که توسط مک کوئین ساخته شد اما در این لیست آنها را پنج فیلم جداگانه درنظر می‌گیریم. درحالی که “مانگرو” (Mangrove) و “لاورز راک” (Lovers Rock) قرار بود در کن اکران شوند، بعداً به همراه فیلم “قرمز، سفید و آبی” (Red, White, and Blue) در فستیوال فیلم نیویورک اکران شدند.

مک کوئین برترین جایزه‌ای که به یک هنرمند بصری داده می‌شود، یعنی جایزه ترنر را دریافت کرد. در سال 2016 نشان افتخار BFI Fellowship را دریافت کرد. در سال 2011 نشان امپراتوری بریتانیا را دریافت کرد. در سال 2020 هم نشان شوالیه گری و از آن به بعد به عنوان سراستیون رادنی مک کوئین انتخاب شد.

مک کوئین در لندن به دنیا آمد و یک بازیکن فوتبال بود. بعد برای تحصیل هنرهای زیبا به دانشگاه لندن و سپس دانشاه نیویورک رفت، اما هردو را رها کرد تا فیلمسازی را شروع کند. او بین سال‌های 1993 تا 2009 حداقل 13 فیلم کوتاه ساخت و سپس به ساخت فیلم‌های بلند رو آورد. در این لیست فقط به فیلم‌های بلند او می‌پردازیم. مک کوئین با یک منتقد فرهنگی اهل هلند ازدواج کرد و خودش رگه‌های گرنادایی و ترینیدادی دارد. او در کودکی به خوانش پریشی دچار بود و اتاقش پر از وسایل خانه سازی بود. همچنین به خاطر تنبلی چشم یک چشمش را می‌بستند. در اینجا می‌خواهیم بهترین فیلم‌های “استیو مک کوئین” را به شما معرفی کنیم. با پروشات همراه باشید.


9. 12 سال بردگی – 12 YEARS A SLAVE

فیلمی با حضور “لوپیتا نیونگو” (Lupita Nyong’o) که به خاطر حضور در آن جایزه کسب کرد. فیلمی براساس رمانی نوشته “سالومون نورثاپ” در سال 1853 و فیلمنامه “جان ریدلی”، و اولین فیلمی که خود مک کوئین آن را ننوشت. نورثاب (چیوِیتِل اِجیوفور “Chiwetel Ejiofor”) یک آفریقایی-آمریکایی آزاد است. دو نفر درباره کار مرتبط با موسیقی با او حرف می‌زنند و بعد آنها را به برده تبدیل می‌کنند. وقتی می‌گوید او یک مرد آزاد است سفیدپوستان کتکش می‌زنند. اپس (مایکل فاسبندر “Michael Fassbender”) بارها پتسی (نیونگو) را موردتجاوز قرار می‌دهد. از سوی دیگر همسرش (سارا پاسلون “Sarah Paulson”) هم مدام او را اذیت می‌کند.

این فیلم بخش مهمی از تاریخ آمریکا را نشان می‌دهد، اما انگار اسکار دیر با تاریخ بردگی آمریکا پی برد، مگر نه؟ این فیلم اثر اثر معرکه است. اجرای نیونگو در این فیلم عالی است و با حرکات صورتش در روایت گویی فیلم کمک می‌کند. این فیلم بسیار عالی بود اما شاید طی این سال‌ها فراموش شده باشد.

همچنین بخوانید: 10 فیلم جذاب و دیدنی با این پیام که جان سیاهپوستان مهم است


8. بیوه‌ها – WIDOWS – 2018

فیلمی با حضور “وایولا دیویس” (Viola Davis) هرگز خسته کننده نیست. مک کوئین و “گیلین فلین” براساس یک سریال بریتانیایی که از سال‌های 1983 تا 1985 پخش می‌شد، فیلمنامه را نوشتند. ورونیکا (دیویس) باید بدهی 2 میلیون دلاری همسرش را پرداخت کند. گانگسترها تهدیدش می‌کنند. شخصیت‌های دیگر هم چنین وضعیتی دارند چون همسران آنها هم قمارباز هستند. بنابراین با هم نقشه سرقت طراحی می‌کنند. بنابراین یک تریلر سرقتی آغاز می‌شود.

این فیلم مثل اغلب فیلم‌های کوئین بازیگران خوبی دارد. دیویس بازیگر اصلی این فیلم است که رهبری گروه را برعهده دارد. آنقدر خوب به همه دستور می‌دهد که خودتان هم دوست دارید او را دنبال کنید. او به روان زخم و عذاب مبتلاست و به کمک نیاز دارد. بنابراین تماشای داستان او دیدنی است.


7. گرسنگی – HUNGER – 2008

یکی از بهترین فیلم‌های “استیو مک کوئین” که در فستیوال کن 2008 اکران شد و جایزه دوربین طلایی را دریافت کرد. داستان درباره رابرت جرارد سند یا همان بابی سندز است که در سال 1981 رهبر گروه اعتصاب غذا را برعهده داشت. “مایکل فاسبندر” نقش او را برعهده دارد. مک کوئین و “اندا والش” باهم فیلمنامه را نوشتند و یک هفته با زندانی سابق ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند گفتگو کردند.

داستان در 14 کیلومتری بلفاست رخ می‌دهد و سندز در صورت مأمور تف می‌کند. مأمور هم به صورتش مشت می‌کوبد. بعد ریش و موهایش را کوتاه می‌کنند، او را در وان می‌اندازند و تمیزش می‌کنند. بعد به سلولش فرستاده می‌شود. سندز بعد از گفتگو با یک کشیش درباره گرسنگی اعتصابش را شروع می‌کند. تماشای فیلم سخت است چون سندس روی دیوار مدفوع می‌کند و اعضای ارتش زیر درهای زندان ادرار می‌کنند. سندز به تنهایی یک انقلاب ایجاد می‌کند، نه فقط یک شورش.


6. قرمز، سفید و آبی – RED, WHITE, AND BLUE – 2020

بخشی از سریال آنتولوژی بی بی سی به نویسندگی مک کوئین و “کورتیا نیولند” که “جان بویگا” (John Boyega) نقش مأمور پلیس لندن را برعهده داشت. او یک دانشمند است اما پدرش توسط دو مأمور نژادپرست کتک می‌خورد و او تصمیم می‌گیرد پلیس شود. گرچه بین همکارانش توهین می‌شنود اما با یک نقر از آنها دوست می‌شود. این فیلم دیدنی است.

همچنین بخوانید: بهترین فیلم‌های ژانر روانشناختی و ترسناک که حتما باید تماشا کنید


5. شرم – SHAME – 2011

یک درام اروتیک روان شناسانه با حضور “کری مالیگان” (Carey Mulligan) که در این فیلم آواز می‌خواند. اما نقش اصلی فیلم را “مایکل فاسبندر” برعهده دارد که نقش برندون سالیوان را بازی می‌کند. برندون یک معتاد به رابطه جنسی است. سیسی هم به اختلال شخصیت مرزی دچار است. برندون با هرکسی رابطه برقرار می‌کند. ماریان می‌تواند یکی از گزینه‌های او باشد.

موسیقی متن “هری اسکات” (Harry Escott) این فیلم را به یک اثر هملت مانند تبدیل می‌کند. “شان بابیت” (Sean Bobbitt) فیلمبرداری این اثر را برعهده داشت. مک کوئین و “ابی مورگان” فیلمنامه را نوشتند. فاسبندر در این فیلم نقش پررنگی داشت و بعد از اکران فیلم در ونیز جایزه بهترین بازیگر مرد را دریافت کرد.


4. الکس ویتل – ALEX WHEATLE – 2020

فیلمی درباره یک رمان نویس واقعی که دو نفر نقشش را ایفا می‌کنند. “شی کول” (Sheyi Cole) نقش بزرگسالی او و “اسد شریف محمد” (Asad-Shareef Muhammad) نقش جوانی او را ایفا می‌کند. او مبتلا به آسم است و والدینی ندارد. به تدریج بی توجه به رنگ پوستش با سیاست آشنا می‌شود. مثل یک سفیدپوست راه می‌رود و حرکت می‌کند. مک کوئین به همراه “آلاستِر سیدون” فیلمنامه را نوشت و “شبیر کیرشنر” (Shabier Kirchner) هم فیلمبرداری را برعهده داشت. این فیلم زندگی نامه‌ای سال‌های وقایع سال‌های 1981 را نشان می‌دهد که بر زندگی ویتل تأثیر گذاشتند.

“باب مارلی” در آهنگ “تبر کوچک” سال 1973 گفت: “تبرهای کوچک درختان بزرگ را قطع می‌کنند.” بنابراین این فیلم می‌گوید اگر شما درخت بزرگی هستید ما همان تبر کوچکیم. این آنتولوژی داستان‌های مختلف سال‌های 1960، 1970 و 1980 را نشان می‌دهد تا زندگی مهاجران هند غربی در لندن را به نمایش بگذارد. این پنج فیلم اولین فیلم‌های خانگی او هستند. مک کوئین می‌گوید: “باید کمی از فیلم فاصله می‌گرفتم تا آن را بیشتر فهمیده و درک کنم. این فیلم زندگی و کودکی من را نشان می‌دهد. باعث شد بیشتر جهان را درک کنم. در آن زمان آنقدر قدرت نداشتم که خیلی چیزها را ببینم. باید 11 سال می‌گذشت.”


3. لاورز راک – LOVERS ROCK – 2020

مجله سینمایی Sight & Sound فیلم “لاورز راک” را بهترین فیلم سال 2020 معرفی کرد. مک کوئین و “کورتیا نیولند” باهم فیلمنامه را نوشتند. “شبیر کیرشنر” هم فیلمبرداری را برعهده داشت. مک کوئین می‌گوید: “صحنه‌های رقص واقعی بودند. من هم دعوت شدم. بودن در آنجا مایه افتخار بود. قبلاً چنین تجربه‌ای نداشتم. یک تجربه معنوی بود. نه اجرا. اتفاقی افتاد و ما هم پشت دوربین ضبطش کردیم. سیاهپوستانی بقیه سیاهپوستان را دیدند، کارگردان و فیلمبردار سیاهپوست بودند و با دیدن هم حسشان را نشان دادند.”

داستان به رها کردن تنش‌ها می‌پردازد. مردی می‌خواهد به یک زن مست نزدیک شود. زن دیگری مانع این کار می‌شود. مارتا (عماره جی ست-آبین “”Amarah-Jae St Aubyn) و فرانکلین (مایکل وارد “Michael Ward”) عشاق این فیلم هستند. همانطور که می‌توانید از حرف‌های کوئین متوجه شوید، اتاق پر از آدم است و تماشای رقص و آواز آنها باعث می‌شود شما هم بخواهید جزئی از آنها باشید. ستاره اصلی فیلم تک آهنگ Silly Games از “جانت کی” است. یک لحظه جانت دست از خواندن برداشته و حضار آواز را ادامه می‌دهند. حتی اگر کل فیلم به این آهنگ خلاصه می‌شد بازهم دیدنی بود. وقتی گروهی از زن‌ها آشپزی می‌کنند و این آهنگ را می‌خواندند برای اولین بار آن را می‌شنویم.

همچنین بخوانید: معرفی 20 فیلم درباره سفر که باید آنها را تماشا کنید و لذت ببرید


2. مانگرو – MANGROVE – 2020

درامی براساس یک داستان واقعی نوشته مک کوئین و سیدون. گرچه فیلم عده بسیاری را محاکمه می‌کند اما به همه شخصیت‌ها داستان می‌دهد تا بدانیم از کجا آمده‌اند و چه کسی هستند. در سال 1968 فرانک (شائون پارکز “Shaun Parkes”) رستورانی به نام مانگرو باز می‌کند. او به همراه دو نفر دیگر غذاهای تند سرو می‌کند. پالی یک پلیس نژادپرست است که بدون هیچ مدرکی فکر می‌کند فرانک مواد می‌فروشد. بنابراین به همراه پلیس‌های دیگر به رستوران حمله می‌کند تا آنجا را بگردد. جامعه سیاهپوستان حمله‌های هرازگاهی پلیس به رستوران را خشونت می‌دادند. بنابراین چند شخصیت مختلف از جنبش پلنگ سیاه وارد می‌شوند تا با خشونت پلیس مبارزه کند.

با این وجود هنوز شخصیت اصلی فرانک است. آن‌ها اعتراض کرده و دستگیر می‌شوند. “الکس جنینگز” (Alex Jennings) نقش قاضی کلارک را ایفا می‌کند و نژادپرستی را به تصویر می‌کشد. دارکوس و آتلیا از خودشان دفاع می‌کنند، بنابراین مونولوگ هایی ایجاد می‌شود که دیدنی است. 63 عضو هیئت منصفه رد می‌شوند تا سرانجام در انتخاب نهایی 63 نفر باقی می‌مانند. مک کوئین این دوره فراموش شده تاریخ بریتانیا را دوباره به تصویر می‌کشد.


1. آموزش – EDUCATION – 2020

یکی از بهترین فیلم‌های “استیو مک کوئین” براساس اتفاق‌های واقعی سال‌های 1970. کینگزلی اسمیت پسری تخیلی و خانواده او، مادرش آگنس، پدرس ازموند، و خواهرش استفانی، تمرکز اصلی داستان هستند. فیلم به طور کلی به شرایط بچه‌های سیاهپوست در مدارس می‌پردازد. کینگزلی 12 ساله در آزمون‌ها نتیجه ضعیفی داشته و به خاطر هوش پایین به یکی از مدارس مخصوص فرستاده می‌شود.

لیدیا و هزل به مدرسه کینگزلی نفوذ می‌کنند. حتی تصادفاً یکی از آنها کینگزلی را می‌بیند. وقتی آگنس از طریق والدین و معلمین سیاهپوست به این موضوع پی می‌برد تصمیم می‌گیرد از فرزندش سؤال کند. از سوی دیگر استفانی اولین نفری است که متوجه این موضوع می‌شود. ازموند که پدری بی سواد است که فقط خرج خانه را می‌دهد. “ادیث مورگان” و “جوجو ویلیامز” گریمور هر پنج فیلم آنتولوژی بودند. مک کوئین و “کریس دیکنز” پنج فیلم را تدوین کردند و “هانا اسپایس” هم طراحی صحنه را برعهده داشت. “گری دیوی”، بازیگردان “گرسنگی” در اینجا هم این مسئولیت را برعهده داشت. “هلن اسکات” هم با طراحی تولید خود فیلم را باورپذیر کرد.

این نام‌ها بسیار مهم هستند چون همین نام‌ها باعث شدند فیلم “آموزش” دیدنی باشد. یا “لاورز راک” به انتخاب یک مجله بین المللی بهترین فیلم باشد. “مانگرو” داستانی واقعی را به تصویر بکشد. یا “الکس ویتل” زندگی شخصیتی را نشان دهد. یا در “قرمز، سفید و آبی” مبارزه در برابر نژادپرستی را تماشا کنیم.

شخصیت اصلی فیلم نقش خود را به خوبی اجرا کرده و احساسات، رفتار، ناراحتی، خستگی، نومیدی، ناامنی و غم او در تک تک حرکات صورتش پیداست. البته دوربین کیرشنر است که احساسات او را به خوبی به تصویر می‌کشد. از آنجاییکه مک کوئین به یکی از این مدارس رفت بنابراین می‌تواند کینگزلی چه شرایطی را تحمل کرده.


امیدواریم از مطالعه این مقاله لذت برده باشید؛ منتظر شنیدن نظراتتان هستیم!

                               
بوتکمپ پایتون

دیدگاه‌ها (2)

بستن فرم

  1. علی

    اردیبهشت 20, 1400

    عکس استیو مک کوئین رو اشتباه گذاشتین. این بازیگر با این کارگردان فرق میکنن

    پاسخ

    • عباس حسن زاده در پاسخ به علی

      اردیبهشت 20, 1400

      سلام علی جان،
      بله درسته تصویر اصلاح شد،
      ممنون

      پاسخ