معرفی فیلم “پروفسور” (The Professor)؛ داستانی از رویارویی با مرگ

موضوعی تکراری مثل مواجهه با مرگ در اثر بیماری، موضوعی است که فیلم‌های زیادی تاکنون به آن پرداخته‌اند. اما هرچه جلوتر می‌رویم، سطح توقع مخاطبان هم بالتر می‌رود و فیلمسازان باید نهایت دقت و خلاقیت را در داستان‌هایی که به تصویر می‌کشند داشته باشند. فیلم “پروفسور” با اینکه داستانی تکرارای و البته کلیشه‌ای را روایت می‌کند، اما با داشتن بازیگر محبوبی چون جانی دپ دیدنی شده و بازی او در نقش مردی در آستانه مرگ می‌تواند قلب هر بیننده‌ای را پر از اندوه کند. در این مقاله به معرفی فیلم “پروفسور” پرداخته‌ایم؛ با پروشات همراه باشید.


  • نام فیلم: “پروفسور” (The Professor)
  • ژانر: درام، کمدی
  • کارگردان: “واین رابرتز” (Wayne Roberts)
  • بازیگران: “جانی دپ”، “رزمری دویت”، “زوئی دویچ”
  • سال تولید: 2018
  • امتیاز آی ام دی بی: 6.7/10
  • امتیاز راتن تومیتوز: 10/100

تریلر فیلم

هیچوقت نمی‌توانیم تصور کنیم که اگر روزی کسی در چشمانمان زل بزند و بگوید که تنها شش ماه دیگر زنده هستیم، چه واکنشی نشان خواهیم داد؟ آیا به سراغ کارهای عقب افتادمان می‌رویم؟ یا بالاخره تصمیم می‌گیریم همان کاری که سالها در انتظار انجامش بودیم را انجام دهیم؟ احساسات و حرف‌های نگفته‌مان را بیان می‌کنیم؟ یا به سوگواری مینشینیم تا مرگ سر برسد؟

این همان شرایطی است که شخصیت اول فیلم “پروفسور” یعنی ریچارد (با بازی جانی دپ) با آن مواجه شده است. ریچارد استاد ادبیات انگلیسی است و روزی متوجه می‌شود که به سرطان مرحله چهار ریه مبتلا شده و زمان زیادی برای زنده ماندن ندارد. او در ابتدا به شوک فرو رفته و حرف‌های بی‌معنی و رفتارهای عجیبی از خود نشان می‌دهد. اما کم‌کم که واقعیت را می‌پذیرد، تصمیم می‌گیرد هرکاری که دوست دارد انجام دهد؛ از خیانت به همسرش گرفته تا مصرف بیش از حد مواد مخدر و رفتارهای نامتعارف با دانشجوهایش.

ریچارد هرچقدر که به مرگ نزدیک‌تر می‌شود،‌ معنای زندگی را بیشتر درک می‌کند و مدام با دانشجوهایش از با ارزش بودن زندگی و اهمیت استفاده درست از همه لحظات آن صحبت می‌کند. در واقع سیر تغییر و تحولی در شخصیت ریچارد دیده می‌شود به گونه‌ای که او در ابتدای فیلم سعی می کند با انجام کارهای لذت‌بخش و چشیدن انواع تفریحات موجود، خود را از این واقعیت که درحال مردن است دور نگه دارد؛ اما بعد از مدت کمی او دچار پوچی شده و متوجه می‌شود که هیچکدام از این کارها به او آرامش نمی‌دهد.

فیلم “پروفسور” تنها از یک نکته مثبت و قوی برخوردار است و آن بدون شک حضور و بازی زیبای جانی دپ است. وگرنه دیگر عناصر فیلم به‌شدت خسته‌کننده و کسالت‌آورند. این فیلم بیش از حد شخصیت ریچارد را در مرکز و هسته اصلی داستان قرار داده و باعث شده تا فرصت کمی برای پرداختن بهتر به رابطه‌های او با دیگر افراد و نشان دادن تاثیر رفتار دیگران بر دیدگاه او در طول فیلم دیده شود.

روی هم رفته می‌توان فیلم “پروفسور” را اثری کاملا سلیقه‌ای دانست که هرکسی می‌تواند برداشت خودش را از داستان و شخصیت‌های آن داشته باشد و پیام کلی فیلم را به نحوی متفاوت دریافت کند. اگر دوست دارید بازی متفاوت و آرامی از جانی دپ تماشا کنید، این فیلم انتخاب خوبی برای شما خواهد بود.

تصاویری از فیلم “پروفسور”:


امیدواریم از مطالعه این مقاله لذت برده باشید؛ منتظر شنیدن نظراتتان هستیم!

                               
بوتکمپ پایتون

دیدگاه‌ها (1)

بستن فرم

  1. Waffenss _single

    اسفند 25, 1398

    گرگ میش یه سریال مسخرس دو قسمت اولش خوبه ولی آخرش مثل خیلی از سریال های ایرانی اما نه به اندازه اونا بد پیش میره مخاطب اصلا متوجه نمیشه تو این قاراش میش فیلم کی تموم شد ..

    پاسخ