تشریح کامل درجه بندی سنی فیلم ها طبق قوانین انجمن فیلم امریکا (MPAA)

درجه بندی سنی فیلم ها یکی از ویژگی هایی است که هر فیلمبازی باید با آن آشنا باشد. همه ی فیلم هایی که روزانه اکران می شوند از این ویژگی برخوردارند و بسیاری از تماشاگران، علاوه بر توجه به ژانر، کارگردان، بازیگران و داستان فیلم، به درجه بندی سنی آن نیز توجه کرده و بر اساس آن فیلمی را برای تماشا انتخاب می کنند. انجمن فیلم امریکا یا MPAA که مخفف عبارت Motion Picture Association of America می باشد این قوانین درجه بندی سنی را وضع کرده است. فیلم هایی که در دنیا منتشر می شوند با این سیستم درجه بندی می شوند تا به مخاطبان اعلام کنند تماشای فیلم ها برای چه گروه های سنی مناسب هست یا نیست. در این مقاله به طور اختصاصی به توضیح هر کدام از این درجه بندی ها می پردازیم. با پروشات همراه باشید.


اطلاعات مربوط به درجه بندی MPAA:

G – General Audience

حرف G نشان دهنده ی مخاطب عمومی یا همان general audience است. تمام گروه های سنی می توانند فیلم هایی با درجه G را تماشا کنند. بیشتر خانواده ها محتوای فیلم را توهین آمیز یا نامناسب برای نوجوانان یا حتی کودکان نمی دانند. برهنگی، صحنه های روابط جنسی و یا مصرف مواد مخدر در فیلم وجود ندارند. فیلم خشونت کمی دارد و دیالوگ ها شاید کمی بی ادبانه باشند ولی با گفتگو های روزانه تفاوتی ندارند. برای مثال، اکثر انیمیشن های ساخته شده با این درجه بندی تولید و اکران می شوند. انیمیشن هایی مثل “داستان اسباب بازی” (Toy Story)، “ریو” (Rio)، “در جستجوی دوری” (Finding Dory) و بسیاری از انیمیشن های مشهور دیگر با همین درجه بندی ساخته شده و برای عموم تماشاچیان مناسب هستند.


PG – Parental Guidance Suggested

راهنمایی والدین لازم است. شاید بعضی از قسمت های فیلم برای کودکان مناسب نباشد. این درجه یعنی شاید در فیلم صحنه هایی وجود داشته باشد که والدین دوست نداشته باشند بچه هایشان ببینند و باید قبل از اینکه بچه ها به تماشای این فیلم ها بنشینند، خود والدین فیلم را نگاه کنند و مطمئن شوند مشکلی با محتوای فیلم ندارند. فیلم صحنه های روابط جنسی یا مصرف مواد مخدر ندارد، اگر برهنگی در فیلم باشد مختصر و کوتاه است و خشونت و ترسناکی فیلم در حد متوسط است. فیلم های “شگفتی” (Wonder)، “علاءالدین” (Aladdin)، “مالیفیسنت” (Maleficent)، “مرد عنکبوتی: به درون دنیای عنکبوتی” (Spider-Man: Into the Spider-Verse) از جمله فیلم هایی اند که با این درجه سنی ساخته شده اند.


PG-13 – Parents Strongly Cautioned

والدین بسیار مراقب باشند. ممکن است قسمتی از محتوای فیلم برای افراد زیر 13 سال مناسب نباشد. والدین باید بسیار مراقب باشند که بچه های کوچکتر فیلم را بدون اطلاع آن ها نبینند. فیلم خشونت بالا و تکرار شونده ندارد، برهنگی مربوط به روابط جنسی در فیلم دیده نمی شوند، اما ممکن است مصرف مواد مخدر نشان داده شود و کلماتی که مربوط به روابط جنسی هستند و چندان مودبانه هم نیستند به کار رفته شود. برای مثال فیلم های “کاپیتان مارول” (Captain Marvel)، “انتقام جویان: آخر بازی” (Avengers: Endgame)، “آکوامن” (Aquaman)، “بوهمین راپسودی” (Bohemian Rhapsody) و فیلم هایی از این قبیل در این درجه بندی جا می گیرند.


R – Restricted Under 17

محدود شده. افراد زیر 17 سال باید همراه با یکی از والدین یا یک همراه بزرگسال فیلم را تماشا کنند. سن این همراه بزرگسال در مواردی متفاوت است. این درجه بندی نشان می دهد که محتوای فیلم برای بزرگسالان مناسب است. والدین باید قبل از بردن فرزندانشان برای تماشای این فیلم راجع به آن آگاهی بیشتری کسب کنند. درجه ی R به دلیل زبان استفاده شده در فیلم، موضوع کلی فیلم، خشونت، روابط جنسی یا نشان دادن مصرف مواد مخدر به فیلم داده شده باشد. کودکان 6 ساله و زیر 6 سال اجازه ی تماشای فیلمی با درجه R را ندارند. “ددپول” (Deadpool)، “لوگان” (Logan)، مجموعه فیلم های “جان ویک” (John Wick)، “باشگاه مشت زنی” (Fight Club)، “پنجاه طیف گری” (Fifty shades of grey)، “گرگ وال استریت” (The Wolf of Wall Street) و همچنین اغلب فیلم های ژانر ترسناک در این درجه بندی قرار دارند.


NC-17 – No One 17 and Under Admitted

نامناسب برای افراد زیر 17 سال. این درجه بندی نشان می دهد که بیشتر والدین معتقدند که محتوای فیلم بزرگسالانه است و برای افراد زیر 17 سال به هیچ عنوان مناسب نیست. ممکن است صحنه های روابط جنسی، برهنگی، زبان نامناسب و یا صحنه هایی با خشونت بالا و بسیار ترسناک در فیلم وجود داشته باشد. درجه NC-17 لزوما به معنی محتوای شنیع یا پرونوگرافی نیست. فیلم های “شرم” (Shame)، “کلبه وحشت” (Evil Dead) و “آبی گرم ترین رنگ است” (Blue Is the Warmest Colour) مثالی از این درجه بندی هستند.


هدف از درجه بندی فیلم ها چیست؟

سیستم درجه بندی فیلم ها یک حرکت داوطلبانه است که توسط انجمن سینمای آمریکا و انجمن ملی صاحبان سینما انجام می شود تا اطلاعاتی راجع به فیلم ها به والدین بدهد و به آن ها کمک کند که فیلم هایی را که برای بچه هایشان مناسب یا نامناسب می دانند انتخاب کنند.

آیا درجه بندی نشان دهنده ی خوب یا بد بودن فیلم ها است؟

خیر، این سیستم برای نقد فیلم ها طراحی نشده است. درجه بندی نشان دهنده ی خوب بودن یا بد بودن یک فیلم نیست. این سیستم درجه بندی تنها برای قبول کردن، رد کردن یا سانسور کردن محتوای هر فیلمی است و تنها برای راهنمایی دادن طراحی شده و تصمیم نهایی برای تماشا کردن فیلم را به عهده ی والدین می گذارد.

چه کسی این درجه بندی ها را روی فیلم ها می گذارد؟

آدم های معمولی مثل ما نظرشان را در رابطه با درجه بندی فیلم ها اعلام می کنند. این افراد عضو کمیته ای هستند که برای این کار توسط  معاونت دسته بندی و درجه گذاری انتخاب شده اند. آن ها فیلم ها را به صورت گروهی میبینند و بعد از بحث و بررسی در گروه، رای خودشان را راجع به درجه بندی فیلم اعلام می کنند و با این کار تخمین می زنند که به طور متوسط آیا خانواده های آمریکایی محتوای فیلم ها را مناسب می دانند یا نه.

مبنای تصمیم گیری این افراد چیست؟

اعضای این گروه همان موضوعاتی را در نظر دارند که والدین معمولی هنگام تماشای فیلم با فرزندانشان در نظر می گیرند. موضوعاتی مثل موضوع کلی فیلم، زبان، خشونت، برهنگی، روابط جنسی و مواد مخدر و شیوه ی نشان دادن آن ها در فیلم، از موضوعاتی هستند که هنگام تصمیم گیری به آن ها توجه می شود. گروه درجه بندی تاکید خاصی روی هیچ کدام از این موارد ندارند و همه را به طور کلی قبل از درجه بندی در نظر می گیرند.

آیا سیستم درجه بندی یک قانون است؟

خیر، درجه بندی کاملا داوطلبانه صورت می گیرد و هیچ قانونی برای انجام دادن آن وجود ندارد.

آیا امکان دارد یک درجه بندی تغییر کند؟

بله، قوانین به تهیه کنندگان فیلم اجازه می دهد که فیلم هایشان را دوباره تدوین کنند و برای تغییر درجه بندی اقدام کنند. همچنین ممکن است گروه دیگری از اسپانسر ها فیلم را تماشا کنند و رای متفاوتی صادر کنند که باعث تغییر درجه فیلم شود.

آیا همه ی فیلم ها باید درجه بندی شوند؟

خیر. اقدام برای درجه بندی فیلم کاری است که توسط خود سازندگان فیلم به صورت داوطلبانه انجام می شود. اما بیشتر فیلم سازانی که فیلم های سرگرم کننده می سازند فیلم هایشان را برای درجه بندی می فرستند. این علامت ها و حروف هم به نشان های تجاری تبدیل شده اند و کسی نمی تواند از آن ها استفاده ی شخصی بکند.

فیلم سازان توسط چه کسانی ملزم به درجه بندی می شوند؟

درحالی که اقدام برای درجه بندی فیلم کاملا داوطلبانه و برعهده ی خود فیلم سازان است، اکثر سینما ها از سیستم درجه بندی و تقسیم بندی پیروی می کنند و همین باعث می شود که اکثر فیلم سازان برای درجه بندی فیلم هایشان اقدام کنند.


امیدواریم از مطالعه ی این مقاله لذت برده باشید؛ منتظر شنیدن نظراتتان هستیم.

دیدگاه‌ها (7)

بستن فرم

  1. till lindemann

    مهر 2, 1398

    ترجمه بسیار حرفه ای، روان و زیبا بود.

    پاسخ

  2. shayan

    شهریور 30, 1398

    واقعا دمتون گرم خیلی وقت بود این درجه بندی برام سوال شده بود واقعا ممنون و خسته نباشید🤗🤗👌👌👌👏👏

    پاسخ

  3. کیارش

    شهریور 30, 1398

    مطلب عالی بود

    پاسخ

  4. آریو

    شهریور 30, 1398

    ممنون خیلی وقت بود که فرق r با nc 17 رو نمیدونستم…
    ولی تو متاکریتیک گفته شده که فار فرام هوم پی جی ۱۳ هستش…
    ممنون بابت مقاله

    پاسخ

    • آریو در پاسخ به آریو

      بهمن 25, 1398

      ببخشید ادمین های محترم پروشات
      از کجا میتونم رده بندی فیلم ها رو بفهمم؟
      movieratings.com بود که چندوقته بالا نمیاد.
      متاکریتیک هم نصف فیلم ها رو نوشته not rated.
      ممنون میشم جواب بدین.

      پاسخ

      • عباس در پاسخ به آریو

        بهمن 25, 1398

        سلام آریو جان،
        تو وبسایت imdb.com میتونی رده بندی‌ها رو ببینی، آرشیوش هم کامله و فکر میکنم رده سنی همه فیلم‌ها رو نوشته،
        دقیقا زیر عنوان فیلم و کنار مدت زمان فیلم رده سنی هم ذکر شده

        پاسخ

        • آریو در پاسخ به عباس

          بهمن 26, 1398

          ممنون عباس آقا 🙂

          پاسخ